Smrt pape Karola Vojtile
Čovjek je mrtav. Mi anarhisti/kinje volimo život i to ne može da nam se ne sviđa. Naročito zbog neopisive svireposti patnji kojima je sveštenička hijerarhija bezobzirno izlagala svijet. U svakom slučaju, na ovaj dan kada se svi političari, od Fausta Bertinotija (Partito della Rifondazione Comunista) do Alesandre Musolini (ranije u Alliance nationale, «neo-fašisti»), klanjaju pred «Petrovim prijestoljem», mi želimo da podsjetimo na čovjeka koji se nalazio na čelu apsolutističke monarhije koja se vijekovima isticala svojom svirepošću. Crkve koja je perpetuirala i blagosiljala masakr miliona i miliona muškaraca i žena, mučila, spaljivala, ubijala u ime krsta - što nije uspomena na prošlost od koje se danas odriče, već se pronalazi u Vojtili, njenom zaslužnom potomku. Karol Vojtila je, za 27 godina, postao je poznat po svojim reakcionarnim izborima.
Karol Vojtila je bio odgovoran za širenje AIDS-a u Africi, gdje su publicitet i upotreba kondoma mogli spasiti milione ljudi od ove bolesti, među kojima je bilo i dosta djece.
Karol Vojtila je pružio utočište diktatoru, mučitelju i čileanskom ubici Augustu Pinočeu, sa kojim se rukovao tokom putovanja po izmučenim južnoameričkim državama, u čijim zatvorima su mučene na hiljade pristalica političke opozicije. Ni riječi za žrtve, samo blagoslov za krvnika i njegovu porodicu.
Karol Vojtila je bio vuk u jagnjećoj koži u skladu sa interesima organizacije čiji je bio suveren. Ljevica mu pjeva hvalospjeve zbog njegovog pacifizma u Iraku, ali zaboravlja da je podržavao i opravdavao rat koji je okrvavio bivšu Jugoslaviju. Sa katoličkim krstom, protiv muslimana i pravoslavaca, papa religioznog “ekumenizma” je Stepinca proglasio za sveca, kardinala koji je sa hrvatskim fašistima koji su stali uz Hitlera, govorio da su “poslani od Boga” i blagosiljao bezbrojna zvjerstva koja je sprovodio hrvatski ustaški režim uz saučesništvo italijanskih okupacionih snaga.
Karol Vojtila je štitio i podržavao kardinala Pija Lagija, već papskog apostola u Argentini u vrijeme diktature koja je masakrirala 30,000 ljudi. Lagi je blagosiljao i štitio mučitelje i ubice.
Karol Vojtila se nalazio na čelu multinacionalne kompanije sa dalekosežnim interesima širom svijeta i ogromnim prihodom, na planeti na kojoj većina populacije preživljava sa manje od dva dolara dnevno.
Karolj Vojtila, “vitez života” koji je zadržao dvosmislen stav prema smrtnoj kazni, bio je barjaktar kulture ugnjetavanja. Kulture koja bi željela poniženje života žena, one koja je po svaku cijenu osuđivala rođenje deformisanih beba ili beba koje su osuđene na glad. Kulture koja više voli život u patnji nego onaj u sreći i zdravlju, kulturi koja je kriminalizovala homoseksualce, koja je želje i ljubav pretvorila u krivicu, koja brani one koji nisu rođeni i proganja one koji žive.
Karolj Vojtila je za svece proglasio španske sveštenike koji su sa oružjem u rukama stajali rame uz rame sa Frankovim katoličko-fašističkim trupama. Ovi izmučeni sveci su željeli da ožive slavu Torkemadine crkve i quemaderosa - “kolektivnih pećnica” u kojima su jeretici lagano krčkani.
Kao i anarhisti/kinje i slobodari/ke iz ’36. koji/e su se borili/e za život i slobodu protiv fašizma i svešteničkog ugnjetavanja, mi, današnji/e anarhisti/kinje i slobodari/e, čak i sa poštovanjem prema mrtvom čovjeku, se nećemo pokloniti niti priključiti horu mnogih, koji sa desnice kao i sa ljevice padaju na koljena zbog sahrane glavešine najsurovije, najkrvavije, organizacije uništitelja slobode koju istorija pamti. Naša borba protiv religije i crkve hrani se razumijevanjem da samo oslobođenje od religiozne gluposti i sveštenika može omogućiti muškarcima i ženama pun i radostan život, proživljen u slobodi i poštovanju različitosti, u solidarnosti među jednakima.
Komisija za odnose sa javnošću Italijanske anarhističke federacije – FAI
www.federazioneanarchica.org