BORBA PROTIV FAŠIZMA POČINJE BORBOM PROTIV BOLJŠEVIZMA (IV)

Nastavak članka Oto Rile-a (Otto Rühle) koji je prvi put objavljen u žurnalu "Living Marxism" (Vol. 4 No. 8 1939.). Članak se bazira na mnogo dužem tekstu napisanom takođe 1939. pod naslovom "Brauner und Roter Faschismus" ("Braon i crveni fašizam"). VII

Ako se kritički osvrnemo na sliku boljševizma koju Lenjin nudi u pamfletu sledeće tačke se mogu shvatiti kao osobine boljševizma:

1. Boljševizam je nacionalistička doktrina. Izvorno i u osnovi stvorena da riješi nacionalni problem, kasnije se razvila u teoriju i praksu na internacionalnom nivou i kao opšta doktrina. Njen nacionalistički karakter izlazi na svjetlost dana takođe po pitanju borbe za nacionalno oslobođenje.

2. Boljševizam je autoritaran sistem. Vrh društvene piramide je najznačajnija i odlučujuća tačka. Autoritet je otelotvoren u svemoćnom pojedincu. U kultu ličnosti buržoaski ideal individue slavi svoj najviši trijumf.

3. Organizaciono, boljševizam je krajnje centralistički. Centralni komitet je odgovoran za sve inicijative, vođstvo, istrukcije, komandovanje. Kao u buržoaskoj državi, vodeći članovi organizacije igraju ulogu buržoazije; jedina uloga radništva je da izvršava naređenja.

4. Boljševizam predstavlja politiku vojne moći. Isključivo zainteresovan za političku moć, ne razlikuje se od oblika vladavine u tradicionalnom buržoaskom smislu. Čak ni u vlastitim organizacijama članovi nemaju slobodu odlučivanja. Armija služi partiji kao najbolji primjer organizacije.

5. Boljševizam je diktatura. Djelujući grubom silom i mjerama zastrašivanja, on sve svoje funkcije usmjerava ka potiskivanju svih neboljševičkih institucija i razmišljanja. Njegova “diktatura proleterijata” je diktatura birokratije ili jedne osobe.

6. Boljševizam je mehanicistički metod. On teži automatskoj koordinaciji, tehnički bezbjednom konformizmu, i najefikasnijem totalitarizmu kao cilju društvenog poretka. Centralistički “planirana” ekonomija namjerno brka tehničko-organizacione probleme sa socio-ekonomskim pitanjima.

7. Boljševička društvena struktura ima buržoasku prirodu. On ne ukida platni sistem i odbija proletersko samoodlučivanje o proizvodima rada. On zbog toga, u osnovi, ostaje u okviru klasnog okvira buržoaskog društvenog poretka. Kapitalizam se nastavlja.

8. Boljševizam je revolucionarni element samo u okviru buržoaske revolucije. Nesposoban da shvati sistem savjeta, on je zbog toga nesposoban da iz osnove transformiše strukturu buržoaskog društva i njegove ekonomije. On ne uspostavlja socijalizam, već državni kapitalizam.

9. Boljševizam nije most koji vodi do socijalističkog društva. Bez sistema sovjeta, bez potpune radikalne revolucije ljudi i stvari, on ne može da ispuni najosnovniji socijalistički zahtev, a to je kraj kapitalističkog ljudskog samootuđenja. On predstavlja poslednji stepen buržoaskog društva, a ne prvi korak ka novom društvu.

Ovih devet tačaka predstavljaju nepremostiv jaz između boljševizma i socijalizma. One sasvim jasno pokazuju buržoaski karakter boljševičkog pokreta i njegovu blisku vezu sa fašizmom. Nacionalizam, autoritarizam, centralizam, diktatura vođe, politika moći, vladavina terora, mehanicistička dinamika, nemogućnost da socijalizuje – sve ove osnovne karakteristike fašizma postojale su i postoje u boljševizmu. Fašizam je samo kopija boljševizma. Zbog ovog razloga borba protiv jednog mora početi borbom protiv drugog.

(kraj)